Yaz günleriydi, toprakta eşeleniyordum
İnsan neden eşelenir, neyi arar eşelenirken
Olmaktaki eksikliğin, eksikliğin, yarımlığın serzenişidir eşelenmek
İnsan neden eşelenir, neyi arar eşelenirken
Vedaya hazırlanır belki eşelenirken
Eşelenirken kendi kozasını örer hüznüyle,
çünkü hüzün yanında merhametin sıcak nemini taşır ruhun boş bomboş salonlarında yankılanan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




"Şiir yazarsın Rüveyda"
Adıma yazılan şiirleri okumayı seviyorum. Rüveyda zarif, naif, nazlı tıpkı aşk gibi. Herkesin aşkıda biraz rüveyda değilimdir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta