Ela bir renk değildir sevgili.
Bir eliftir bir de yokluktur ela
Yok olmak arzusudur dosdoğru bir elifte
Elif senin doğruluğuna misaldir sevgili
La benim sende yok oluşuma
Ve yeniden doğuşuma
Sen beni hiç üzmedin sevgili
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta