Zulasında son kalan bir kaç küçük umut ve duvarlara sinmiş kokunla bekliyor hala kalbim seni
El yordamıyla düşe kalka yürüyor sağa sola çarpıp duruyor senden sonra görmüyor hiçbir şeyi
Yolları sana çıkmayacak hiç bunu da biliyor ama bilmiyor faydası yok kaderi zorlamanın
Nasır tutacak belki zamanla kanamaz olacak yaraları ama şimdi tam sırası ağlamanın
Eskisinden daha güçlü dönerdi bu kalp oysa ki eskiden olsa aşk üstüne çıktığı her seferden
Pembeler eksildi gidişinle ilk önce onlar düştü düşlerimden ve tüm renkler kararıverdi birden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta