ANTOLOJİ ESER NO: 295
ESER ADI: EL OLDUN (AŞKTA BELA)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 09.05.2010 / 23:44:25
ÖLÇÜ: 8’li (4+4) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Sitem / Ayrılık Koşması
SÖZLER
Ben seni severken gülüm
Dalında oldum bülbülün
Açmaz mı dalında gülün
Dayanmaz buna da kalbim
[NAKARAT]
Kapanmaz bu yara bende
Aşkın olmaz bende çare
Seni severken el oldun
Gittiğin gün açtın yara
Diktiğin kin saçtı kara
Ettiğim dün bugün hala
Açtın bana aşkta bela
Gündüzüm yetmedi bana
Dileklerim senden yana
Seni sevdim kana kana
Rüyalar yetmez ki cana
[NAKARAT]
Kapanmaz bu yara bende
Aşkın olmaz bende çare
Seni severken el oldun
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 05:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; bir bülbül sadakatiyle dalına konulan yârin, gün gelip de o dalı kurutan bir "yabancıya" (ele) dönüşmesinin hikayesidir. Muharrem Ayrancı, sevdayı kana kana içmiş olsa da, karşılığında payına düşen "kin" ve "karalıktan" dolayı sitemini dile getirir. Gündüzlerin yetmediği, rüyaların cana kâfi gelmediği o büyük boşlukta; aşk artık dertlere çare değil, bizzat "bela" olarak vasıflandırılır. Kapanmayan yaranın sebebi sadece gidiş değil, giderken bırakılan o karanlık ve kindar izdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!