El Nakış Al Yazmaya
Baş örtülü analar kaldı ortada yaya
İmansız beyinler vuruyor başına kaya
Onların emelidir ne ar kalsın ne haya
El nakış al yazmasından belki böyle caya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kim ne derse desin hür irademle bağlarım
El uzanıp laf edildikce yana yana ağlarım
Tak etmesin ettimi yedi sülalesini dağlarım
Yolum İslam yoludur durmaksızın çağlarım
güzel bir şiir okudum yüregine sağlık kalemin hiç susmasın yolun açık olsun on puan+anto.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta