İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Bugün kalemle kağıt arasında bir savaş,
Konu sen olunca, mağlup düştüm en başta.
Sana dair ne yazdıysam, eksik,
Ne sildiysem, içimde bir yara.
Sana "çiçek" dedim bir dizede...
Sonra durdum, korktum, utandım.
Çiçek solar, sen solmazsın ki...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta