Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İki kişilik
Bir dünyamız olsa
İçinde yalnız
O ve Ben
Bütün sesler sussa
Yalnız ben konuşsam
Desemki
Seni Seviyorum
Seni Seviyorum
Bakar mı bana
Bakar mı
Söyler mi
Sen git
Kendi yoluna
Ah işte o zaman
Var ya o zaman
Viran olurum
Hayalleri ile yıkılan
El kızının
Yaktığı ateşle
Ardından
Bilmem kaçıncı ağlayan
HER ANNE İLK BAŞTA BİR EL KIZIDIR BUNU UNJUTMAMAMIZ LAZIM...GÜZEL ŞİİR YÜREĞE DOKUNDU...KUTLARIM SİZİ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta