Kurumuş bir Eylül Yaprağıydı Veda,
Ayrılmış yüreklerde.
Ayrı’ydı işte her şey..
…El’di O artık El olmuştu…
Eylül’ün Son’uydu Bu Sevdâ’nın Son’u..
Kurumuş dudaklarda..
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Eylül hüzündür zaten ayrılıktır içi acıyan , yanan kavrulan ..
Taze yaprakların solması, vedasıdır hayata..
Sitemlerin çok yoğun sevgiliye.
Sitemin sevdaya dair ne varsa yaşanılası yaşanmıssa eğer
hatırası yeter sana
Kutlarım. Şiirle kal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta