Kurumuş bir Eylül Yaprağıydı Veda,
Ayrılmış yüreklerde.
Ayrı’ydı işte her şey..
…El’di O artık El olmuştu…
Eylül’ün Son’uydu Bu Sevdâ’nın Son’u..
Kurumuş dudaklarda..
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten



