El-bel-dil Üzerine Bir Kelam

El - Bel - Dil Üzerine Bir Kelam

Ecdadımın sığındığı daldır kayalar,
İli vatan bildi, düştü yollara.
İhanet sarmışken sağa sollara,
Eline sahip çık, ilindir senin.

Toprak bellenmezse vermez aşını,
Dik tutasın her dem eğme başını.
Dökse de felek gözünün yaşını,
Beline sahip çık, belindir senin.

Öz Türkçe ile kurasın sözü,
Sönmesin içinden mürşitlik közü.
Türk’ün hem lisanı, hem nurlu yüzü,
Diline sahip çık, dilindir senin.

Zulmün ateşiyle yansa da bağlar,
Yiğitler gidince şehitler ağlar.
Aşılmaz görünen o karlı dağlar,
Aşınca vuslatın gülüdür senin.

Fermanla korunan dilden Atam’a,
Bu dava merhemdir derin yarama.
Gönül kalesinde sarsılmaz kale,
Milletin sığındı dalındır senin.

Nazar Ocağı’ndan akar pınarlar,
Bu yolda devrilmez koca çınarlar.
Hünkar’ın izinde Kalemsiz Şair,
Hakikat söyleyen dilindir senin.