Ululuğun kaynağı, hem de onun sahibi,
Asla zelil olmayan, yüceliği daimi.
Onu nitelemekten, bütün diller lal olur,
Akıl fikir kavramaz, idrakler aczi bulur,
Esasında bu esma, bir azamet makamı,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta