Rahmet ummanı bekler durur
Mehtap ışığı gibi sürur
Tevbe kapısı açık durur
Nefs yönünü ondan çevirir
Günah çukurunda boğulur
Gülmez yüzü, kalbi kararır
Bu yüzden insan hüzünlüdür.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta