Sonsuzluğa düşüyorum ellerimi birakip elleri tutarken.
Ellerini arıyorum boşlukta sürtünüp parçalanırken ellerim.
Ellerin avuçlarının icinde elleri.
Ellerim yalnızlığın soğuğunda.
Titriyor ellerin hasretin eşiğinde.
İsyan ediyor
ellerim ona, ellerin koynundayken elleri.
Kopuyor bileklerimden ellerim.
Kan döküyor arkasından damarlarım.
Sararıyor damarlarım ayrılığına ellerimin.
Büzüşüyor kıyıya vurmuş balık cesedi gibi bedenim.
Düsüyor sonsuzluğa ellerim,
üşüyor onsuzluğa.
üşüyorum ölüme.
ölüm
hissediyorum.
Kırılıyor dizim,
kan gölüne dönmüş boşluğa kapaklaniyor bedenim.
Açılıyor yelken gibi elsiz kollarım.
akıyor sonsuzluğa bedenim...
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta