Hayallerimi, bir avuç, susuz çorak toprak parçasına ektim...bekliyorum.
Birkaç damla düşsün bulutlardan, filiz versin diye...
Kadermidir ki, meteoroloji son bin yılın, en kurak mevsimin de olduğumuzu söylüyor..
Ulan diyorum gökten gül yaprağı yağar benim kafama taş düşer.
Kafamın içinde nöronlar, davul döver.
Altın kafese koyduğum bülbül bile, son nağmelerini şakır.
Hangi yolun yorgunuyum, üzerimdeki bu yük ne?
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta