Gözlerinden ekşimiş kar yağıyordu avuçlarıma
İrin akan nefesiyle...
Kuşlar ölmüş balıklar boğulmuş denizlerde
mevsimler tarumar
Sazları çoktan kırdım
Sazlıkları ateşe
Ne ağıt yakıyor
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ne yazık ki beğenemedim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta