İkimizi toplayınca biz etmiyorduk.
Bunun nedenini sorduk birbirimize...
Ve aynı anda, aynı sonuca ulaştık.
Bizi toplayınca bir sıfır bile elde etmiyorduk.
Hiç bir şey etmiyordu bizden yara dışında.
Kendimizden başka kimseyi sevmeyen,
Bencil sayılardık belki de.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta