İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Öylesine yaşamak yorar insanı!'tabi yüreğinde yaşamanın güzel duygusunu ve sevginin yüzünü taşıyorsanız yorar.Yoksa bakın etrafınıza kimseyi yormuyor halbuki.Alışılmış,alıştırılmış,alışmışlığın uyumu var....herkes kestirme yol arıyor...aşkta bile sevdada bir...ve biz şairlere ne kalıyor...işte bu az biraz onurlu sevda gururlu aşk ve sevgi ve saygı.
Bunu yüreğinde iyi taşı güzel kız.Sakın bırakma yerlere sevdanı ve sevgini ve saygını.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta