Emek, avuçlarında bir yangın gibi kalır,
Sen serptikçe yeşersin istersin kıraç topraklar.
Uykundan çalıp ömrüne kattığın o yıllar,
Bir rüzgâr eser de, senden habersiz dağılır.
Ne bir teşekkür sığar gidilen yollara,
Ne de bir gölge olur diktiğin ağaçlar.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta