Bir baba sesi duymadan büyüdüm,
Gökyüzü vardı, ama yıldızsızdı.
Sevilmeye değer miyim, bilemedim,
İçimde bir boşluk, adı fırtınalı bir yalnızlıktı.
Küçük ellerim uzandı boşluğa,
Bir omuz aradı, yaslanacak sıcak.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta