Eksik cümleler Şiiri - Selahattin İrfan ...

​Yutkunduğun her harf, içinde birer mezar taşı,
Sustum diyorsun ama için feryat figan.
Hangi kelimenin ucunu tutsan elinde kalıyor,
Çünkü o asıl gerçeği en derine sakladın.
​Bakışlarında asılı kalan o yarım kalmışlık...
Bir itiraf olsa, belki her şey dağılacak,
Bir "gitme" desen, belki yollar kısalacak.
Ama sen o dilsiz boşluğun arkasına saklandın;
Kaçtığın ne varsa, şimdi senin tek gerçeğin.olacak
​Ne o söz dile geldi, ne de bu sızı dindi;
Sadece bir uçurum büyüdü,
Senin sustuğun, benim öldüğüm yerde.
​Şimdi bütün harfler maktul, bütün kelimeler suçlu.
Sesin çıksa, bu sessizlik çatlayacak;
Ama sen o tek içinde çürüttün
Artık ne bir soru var sorulacak, ne de bir cevap;
İçinde tuttuğun o yük, ikimize de mezar olacak .
​Sırtımızı döndüğümüz o karanlık koridor,
Artık ne senin sesini tanıyor ne de benim yüzümü.
Kaçtığın her harf mühürledi kapıları,
Sonuna kadar kapattı belki de...
Yarım bıraktıklarının ardında can çekişti doğrular.
​Yaşanılan ne varsa ardı sıra terk etti seninle beraber,
Ölmekten farksızdı belki de yaşamak.
Feryadını duymadın o dilsiz anıların,
yok olup gitti çaresiz
​Hesabı kesilmiş bir ömrün son sayfasındayız şimdi,
Sen o sustuğun uçurumdan aşağı bakarken,
Ben o yarım kalmışlığın içinde çoktan kayboldum.
​Bilseler; bir "hoşça kal" bile diyememenin yükünü,
Ne rüzgar temizler bu kokuyu, ne yağmur yıkar bu kiri;
Gerçeklerden kaçtığın o yol, seni yine kendine çıkaracak utanacaksın
Artık ne gökyüzü dilsiz, ne dünya sağır bize;
Biz, birbirimizin içinde ölen iki yabancıyız sadece.
​Şimdi kapat o kapıları, mühürle o sahipsiz harfleri;
Nasıl olsa "bilseler" de değişmeyecek hiçbir şey.
Sen sustun, gerçekler can çekişti ve bitti;
Geriye sadece, söyleyemediğin o devasa boşluk kaldı