Belki bu yolun bir dönüşü olmayacak.
Belki o sonbahar ülkesinin betonarme zamanlarında eriyip gidenlerden biri de ben olacağım.
Kim bilir?
Rastlantılardan ve rastlıklardan arınmış günler yağmurlarla saracak dör bir yanımı.
Saçılmış birer nar tanesi gibi ben de alacağım yerimi o ıslak taşların üzerinde.
Bilmediğim kelimeler, tanımadığım soğuk yüzlere aldanıp,
kaybolacağım o ırak savruluşlar içinde.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta