Bir Mayıs ayı papatyalar menekşeler açmışken
Metroda hep aynı yere oturmuş
Camdan süzülen sabah güneşiyle
Düşler doluşur içime sessizce
Kulaklığımdan çalan şarkı senin sesin
Her satırda yüzün her kelimede nefesin
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta