Yalnızlığın uzaktan cazipti yüzü
Dokundum şifa niyetine
Yaktı ellerimi tenindeki soğuk
Sığdıramadım bir türlü içime
Büyüktü, yüreğimden çok büyük
İki kişilikti evvelden yalnızlığım
Şimdiyse efeler gibi tek başıma
Sözümün üstüne söz söyleyen yok
Huzur desen okyanus
Derin,dingin,dalgalar mutedil
Lakin neden bu kadar suskun dil?
Bir nefes desem eksik olan
Hane kalabalık
Sohbet,muhabbet desem
Çağlar durur bir yanda çocuk
Bir yanda anacık,babacık
Bir bahar günü
Geceler yine bana yıldız saydırırken
Bir tango çaldı radyoda derinden
Sana nerden gönül verdiiim…..
Aklım birden aşka karıştı
Tenhalığım fecr ile kavuştu
Ben o zaman anladım…
(Yüreğime Dokun kitabımdan)
Aylin MüftülerKayıt Tarihi : 26.12.2014 09:14:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)