Varlığı hiç kabul edilmemiş bir kız çocuğu var kocaman bedemin içinde
Sesini duyamadığım boyuna yaşlar içinde
Yüzünü bile kaldırıp bakamadığım o narin bedenini çivili ter örgüler sarmıştı
Nefes aldıkça çırpınan bı kuş gibi çarpıyordu o yalnız kalbi
Zamanın içinde sessizliğin sisinde kayboldu o çocuk neşesi karanlıklar şehrinde
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta