Eksi Bir Şiiri - İbrahim Halil Özdemir

EKSİ BİR
Sevgilim!
Bu aralar
Üşütmüşüm biraz
Sensizlik soğuk, sensizlik büyüyor az az
Parmaklarım uyuşuyor, hatırlayınca parmaklarını birden uçuşuyor parmaklarım.
Kâr yağıyor dışarıda
Beni bir terleme tutmuş boncuk boncuk
Hani sevdalar efsane olurdu
Hani nerde kavuşmalarımız duvaksız
Eksi birinci katta geniş bir odada
Karadeniz'in hırçın hoyratında
Üşüyorum.
Sensizlik üşütüyor beni sevgilim.
İliklerim de yaşamak azalmış
Hayallerim buğulanmış
Ben,
Bir garları bir havaalanlarını seviyorum
Kavuşmaların koynuna yelken olan
Ayrılıklarla barışık
Bir garları bir havaalanlarını sevmiyorum.
Tütün kokuyorum sen kokan bedenim tütün kokmakta
Sensiz her an bir sigara yakıyorum.
Dudaklarımda seni anınca izmarit susturuyor beni
İçime senin kokun yerine karbondioksit doluyor, içimde üşüyor sevgilim
Kavuşmamız için kaç akrep yelkovan geçecek bilmiyorum.
Kaç takvim eskiyecek
Atakum sahilde kaç gün daha yalnız başıma deli danalar gibi dolaşıp dolaşıp eksi birinci kata döneceğim.
Ey sevgilim
Dinle,
Oku bu satırlarımı
Sana aşkın yalan sevdanın karın doyurmadığını söyleyecekler sakın inanma onlara,
Bak ben kaç gündür tek bir lokma atmadığım ağzıma dilimde hep ismin, hep adın sayıklanmakta ne bir parça buğdayı istiyorum, ne bir damla suyu
Hala yaşıyorum
Hala aç hissetmiyorum.
Sen doyuruyorsun beni
Kokun yetiyordu
Sesin yetiyordu.
Ah sevgilim ah
Kuşların efendisi Simurg kuşu gördüm dün
Ona senden bahsettim
Ötmeye başladı,
Bülbül gibi derler ya ha işte onlar gibi şakırdamaya başladı.
Bütün sürüsünü topladı etrafıma hele martılar!
Martıları görmeliydin denizin kıyısında gökyüzünün bacaklarının arasında adını çizip çizip duruyor, balıklara karışmıyorlardı
Balıklar, tek hatırladıkları şey senin adın olduğunu anlatıyormuş martılara.
Gökyaz adındaki martı bunların hepsini anlatıyor bana
Öyle işte sevgilim
Üşüyorum dedim ya
Beni yalnızlık üşütüyor demiştim ya
Bakma sözlerime bazıları farazi, klişe
Beni üşüten belirsizliktir
Koynunda yatmaya geldiğim rüyalarımda uyandığım sabahın bir rüyanın ertesi olmasını istemiyorum.
Hülyalarımın artık realist bir yaşam olmasında gözüm.
Beni yaşanması olağanken yaşanması muamma olan şeyler ürpertiyor
Düşünüp duruyorum
Salıyorum içimdeki hırçın inancı salıyorum yıllardır beslediğim aşkı
İçimde yine bir sen bir ben kalıyorum.
Yine seninle yine senli uyukluyorum geceye.