Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Dünyanın gözü İstanbul, bebeği Boğaz,
Ne kadar övgü yazsam, bu boğaz için az.
Bakınca sade su yolu değil gördüğüm,
Tarihleri coğrafyaya bağlayan düğüm.
Üsküdardan Sarıyer, Galata'dan Beykoz,
Gümüşten gece çiçeği sanki yakamoz.

Maddenin değişimi, oksijen, hidrojen...
Kafam karışıyor, anlayamıyorum ben,
Bana izah edin, yağmur nasıl oluyor?
Düşündükçe, düşüncem karışıyor hepten.

Milyarlarca ton su göğe çıkıyor, nasıl?

Dünyadaki insanlar çeşit çeşit, boy boy,
İşçi, çifçi, hasta, usta, ofisboy, kovboy...

Toplardı, çarpardı, rahmetli babamız,
Çıkarır böleriz, biz mirascılarız...

04.11.2006

Yemyeşildi çevre, pırıl pırıl,
Tertemizdi sular, şırıl şırıl...
İçine ettiler, tabiatın,
Etraf zehir dolu, varil varil...

Tırlar dolu ilaç, gider il il,

Adam tarihçi ve de yeme hastası.
Sorsan; ”Hocam acep kim Büyük İskender? ”
“Meşhur bir kebaptır, Bursa’da ustası.
Bir buçuk porsiyon, dersin isterken.” der!

08.12.2006

Batı zulmü çöktü üstümüze,
Bilmem aysberg mi desek buzul mu?
Mazlumların sıcak nefesleri;
Birleşse, eritiriz bu zulmü...

19.09.2007

Malı mülkü canı, evlad ü iyali,
Eşkiyaya kurban ederdi ahali.

'Celâlîlik' dendi yapılan her zulme,
'Eşkiyalık' ismi, dilde kaldı tali.

Dünyadaki bütün seslerin titreşimleri,
Havada dolanırmış, bir ileri bir geri...

Bir alet icat edilse, bunları dinlemek
Mümkünmüş; ayrıca bir kasete kaydederek.

Gördüğü sokakları yar’in sanırmış;
Perdede bir aralıktan bakan aşık.
Bahar geliyor hemen yarın sanırmış,
“Nisan”a “bir aralık”tan bakan aşık...

20.07.2007