Gönül dile gelmiş
Aşkın sırrına ermiş.
Çarptıkça her an,
Hu diye inlemiş.
Aşkı sahibinde tatmış,
Günahlarına karşı nefsini
Kurban etmişti Adem(as).
İblis, şeytan olmuş iken,
Adam olmuştu Adem(As).
Habil'in Rabbine olan taatı,
Bir hüzün bin sevinci doğurdu.
Vedalaştık Mekkeyle,
Kabe gitme kal diyordu.
Yüreğim elinde, cazibesiyle.
Hayat çelişkiler yumağı,
Dünya sefil ve mağrur.
Sunuyor her türlü rezilliği,
Altın varaklı tepsiyle.
Bir kene gibi emiyor kanımzı.
Besleniyor daima kaostan,
O halime, bu halime,
Sahip olduğum her halime,
Şükür Ya Rab.
Üzüldüğümde sıkıldığımda,
Yeri geldi kızdığımda,
Ey Ademoğlu! Ademoğlu!
Kalk uyan, nedir bu uyku?
Sanma ki, şeytan uyumakta.
Bil ki, diyar diyar dolaşmakta.
Kalk! Gafillerden olma,
Veda vakti geldi,
Rabb’in beytine.
Gitme diyor cazibesi,
Alıyor beni bendenden.
Daha çıkmadan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!