Ekrem Çiçek Şiirleri - Şair Ekrem Çiçek

VAHŞETİ BIRAK! İNSANLIĞINI SER;
LANETLE ANACAKLAR, YEDİ CEDDİNİ,
Kalmayacak GERİYE, TEK BİR ESER! ...

Giderken bıraktıklarına bak;
Senden kalan; SADECE İNSANLIĞIN
Taçlanmış adın, sevgiden adımların,
Bunları satın alamaz SULTANLIĞIN!..

VİCDANINI SATMIŞSA;
Merhameti kaldırıp atmışsa,
İNSANLIĞI ARATMIŞ SA,
GERİYE KALAN NEDİR?..

Aslını inkar eder;

Şu düzene bakın, şu düzene;
çıkmış üstüne, ezen ezene
KİME NE KALACAK? kime ne?
vatanı, milleti, soymuşta gidiyor,
İNSANLIK RUHU'nu oymuşta gidiyor! ...

NAMUSUN-ARIN Gidiyor;
Elinden KARIN gidiyor,
EVLADIN-YARIN Gidiyor,
DAHA NE BEKLİYORSUN?..

Gidiyor-SON ÇIKIŞ!...

Kıyamet tahtından indi gidiyor;
ALEV ATLARINA bindi gidiyor,
Yanıyor, yakıyor, ateş saçıyor,
Onu çıldırtan KİNDİ gidiyor!..

KAİNATIN REHBERİ diyor ki;
Kurandan başka yol bilmeyeceksin,
YARATANIN NURU'yla aydınlanıp,
Cemaat ve tarikatların,
KARANLIK GİRDAPLARINA girmeyeceksin!..

Gitme ARALIK!..(gelen NEDİR?)


Gitme Aralık, sakın gitme;
Bu VARLIK ve YOKLUK savaşı

GÖNLÜME DÜŞÜYORSUN!

AYLARDAN ZEMHERİ;
Biliyorum ÜŞÜYORSUN,
YANIYORUM EY PERİ,
GÖNLÜME DÜŞÜYORSUN! ..

Gönülden demet demet!..
D ö r t l ü k l e r ..

Hep soruyorsun ya meraklı;
Bilmediklerin onda saklı,
Düşünmüyorsun ey BEŞER,