Ekonominin Ağır Sesi Şiiri - Gülşen Şend ...

EKONOMİNİN AĞIR SESİ

Ekonominin yankılanan ağır sesi
İnin inim inletiyor tüm yoksulları
Kriz dişleri, kim dayanır bu canavara
İnim inim inliyor ülkenin can damarları
Askıda ekmek, askıda simit, askıda fatura…

Emekli olarak ay sonunu zor getirirken
Büyük bir üzüntüyle gözlemliyorum
Ailelerin geçim sıkıntısını, artan fakirliği
İflas eden firmaları, kapanan fabrikaları
İşten çıkarılan işçileri, hakkından mahrum
Açlığa karşın çaresizlik, toplum isyan ederken…

Bir kendime üzülüyorum, bir işsizlere
Ama en çok da” İŞKUR” kuyruğundaki
Sıralanmış karartılı gölgelerin hüznüne
Umutlu, bir o kadar umutsuz insan çokluğu
Ya gençler, gençler ki beş parasız umutsuz
Bilinmez kaç kişinin bunalımda olduğu…

Böyle bir dar boğaz hiç görmedim daha
Pazara çarşıya çıkamaz oldu insanlar
Dolmuyor poşetler, çantalar, yarı yarıya
Fiyatlar almış başını gidiyor, yakıyor cepleri
Yüzler ekşi, gözler fersiz, bozgun duygular
Kalpler haykırışta, daraldı zaman çemberi…

Toplumsal kalkınmayı, artık unuttu millet
Vergilerin ateşi nereyi ısıtıyor bilinmiyor
Üşüyen titreyen düşünce, nerde insaniyet
Zengin hali vakti yerinde, fakir ezilmekte.
Güzel günler geçiyor hepimizin içinden
Gönül bahçemize diktiğimiz güller var ya…

Baharı coşturan alev, tıpkı gökkuşağı gibi
Çocuklara, gençlere kokusunu yayacak
Sunacak bize, hak edilen yaşanası günleri…
Geceyi ay süslerken, güne güneş doğarken
Erkek kadın emekle, tümlerken ekonomiyi
Hafifleyecek zor koşullar, dinecek ağır sesler

Ekonominin yankılanan dayanılmaz sesi
Umutlarımızı kırsa da asla vazgeçmek yok
Dayanışma, dostluk ve sevgi büyüsüyle
Yeniden doğacağız küllerimizden, uçmak
Maviliklere uçmak ancak sevgi büyüsüyle…
Sevgi büyüsü ki; evrenin, insanlığın neşesi...

Gülşen Şenderin