Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir sebep üşümeye yalnızlık hem de yüzyıllık...
Bu evrensel yalnızlık kavramına dokunan yüreğinize sağlık hocam;
Tebrikler,
Saygılar.
Yalnızlığın sessiz çığlığını öyle güzel dile getirmişsiniz ki ..tebrikler.
hüzünlü
tebrikler
Merhaba İbrahim Bey. Çok güzel duygu yüklü şiiriniz. Yüreğinize ve kaleminize sağlık arkadaşım. Sevgiyle kal. Menekşe Gülay
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta