Tohumunu ekiyorum dostluğun,
Barışın, sevginin kardeşliğin,
Hüzün dolu içim ne olur bağışlayın;
Salt gerçekleşmesi için bu uğurda
Gidiyorum olmayan bir sevdanın peşi sıra
Heyhat!, kalmadı artık bu değerler
Alt üst oldu, türküsü duyulmaz şehirler;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta