Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
duygunun doruk yaptığı güne anlamlı bir şiir. Allah rahmet eylesin. Hiç bir evladımıza bir şey olmasın artık yeter diyoruz. Yavan ekmek te yersek tadını hissederek yiyelim istiyoruz elbette. kaleme sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta