Çok küçükken öğrettiler
Yerdeki ekmeği öpüp, alnımıza değdirerek yükseklere kaldırmayı
Nimetti o, taze bayat demeden,kırıntısını dahi ziyan etmeden yenmeliydi
Yeminin bile "ekmek çarpsın" deneni daha makbule geçerdi
"Bir ekmek parası" diye el acardı dilenci
Birilerinin ekmeğine yağ sürenler vardı elbet ama
Birini ekmeğinden etmek en fena şeydi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta