Ne Allah korkusu ne kul utancı
Vicdanı rahat çekmiyor sancı
Mantığı çalışmıyor bitmiş inancı
Ekmeği çöpe döküyor Allahsız
Ne günah korkutuyor ne de ayıp
Ağız uçuklatıyor yaptığı kayıp
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta