Ekmege bal surulmedi , tereyag eksik

Ekmeğe bal sürülmedi, tereyağ eksik.
Gözleri kara bulutlar kaplı, bastonunu yoklar.
Cebinde beş kuruş yok, tek derdi yatacak bir yer.
Mapushane soğuk; diller, düşünceler kesik.
Bir delikanlı konuşsa sonu dört duvar.
Özgürlük paralı bir masa, cebinde delik.

Ekmeğe bal sürülmedi, tereyağ eksik.

Yaşlılar anlamadı: “Oku” idi ilk vahiy.
Yazmaya yetenekli, kumaş üzerine çizer.
Yatsı namazını akşam ile kılmaz,
gecenin bir vakti kendine soru sormaz.

Ekmeğe bal sürülmedi, tereyağ eksik.

Yabancı ilkbaharlar geçer evimizin önünden.
Çamur deryası sokaklarda büyür ekmek kavgası.
Hileli teraziler sevgi öpücükleri savurur
garibin sofrasına.
Yetkililer sırtını sıvazlar faizli göbeklerini.

Ekmeğe bal sürülmedi, tereyağ eksik.

Yetim çocuk ayakkabısının yırtığını gizlerken
sarayında gülümser ensesi kalın adam.
Merhamet Ebubekir’de,
adalet Ömer’de kalmıştı.
Vicdanlar sıcak yatakta uykudayken

Ekmeğe bal sürülmedi, tereyağ eksik.