Söyleyip duruyorum,varım ben.
Aslımı çözemiyorum.
Eklentilerimle uğraşıyorum.
Boğulmanın ortasındayım,
Hala anlamsız buluyorum,
varolmayı.
Anlamsızsak tümden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Geçici bir şeydir umarım moralini yüksek tut
Çamur grubunu dinlermisiniz
düşündürücü,iddialı ama kanıtsız...kanıtı da mümkün değil sanırım..duygu yoğunluğunuz ön planda...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta