Yazın boynu bükülen uçsuz bucaksız ekin tarlaları gelir aklıma,
Hatıralar gelir, çocukluğum canlanır...
Odamın soğuk ve nemli duvarına başımı koyarım,
Ilık bir rüzgar beni alıp götürür, söğüt ağaçlarının altında, bulutlu gökyüzüne baktığım eski anılara.
Dibine ışığın dahi giremediği muhkem ormanlardan,
Ve sarmaşıkların işgal ettiği korulardan geçerim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta