Ekim' in ilk haftasında unutuldu,
Ağaçların gölgesi.
Nerde kaldı,
Güneşin yakıp kavurduğu sokak
Nihayetinde toprak doğuruyor
Kar ve yağmur onu doğurtacak
Solucanların sabırsızlığıdır
Kışlar için gerekçe,
Aman diyelim, insanın hatırı bitmiş
Solucansa hatır bilir.
Tuz kokulu bir güneş arıyorum
Sahil kenarında.
Terimi terletsin,
Yüz ve omuzumu yaksın
Cildim soyulsun
İzmir'li sevda, kumsala insin
Ve gecesinde şenlensin
Yakamoz olup parlayan tüm ışıklar
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 21:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!