Gecenin esmer boynuna yalınkılıç savrulan
Günün ilk ışıkları ve kanın rengi erguvan
Çalar saatlerin saatçideki sesi değil bu
Sen işçi sen memur sen öğrenci uyanan
Mavi göğe adanmış bir melodi değil hiç
Maddeciliğin çanlarıdır çalınan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta