Gözümüzden akan yaşa bakmadan
Başımıza çorap ördü ekâbir
Kendisini hiç bir riske sokmadan
Çalışanı hakir gördü ekâbir
Tavşan tutan tazıları tutarak
Pasta gibi bölüp bölüp satarak
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu atıflarınız milli şeflik dönemine ve hortumcuların harman olup bankaları boşalttıkları acip döneme olsa gerek? Şimdiler de ekabir daha insaflı ve vicdanlı davranıyor! Bir asr-ı saadet dönemini yaşatıp yansıtmasalar da ehven-i şer kıstaslarına muvafık bir tarzı tatbik ediyorlar!
Buna da şükür! ya daha önce ki yalayutçuların ellerine kalsaydık halimiz ne olur du bir düşünün!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta