Sensiz sabaha çıkan her gece, beni kör eder
Özleminle yanan şu gönlümü iki göz iyi eder
Bakmaya kıyamadığım ah şu cellat gözler
Ölümsüz ruhuma bir günlük ömür biçer
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta