Pişmanlık Ateşi
Nedametin, koru düştü, içime
Pişman oldum, bil halimi, bil hadi
Ne olurdu, göz yumaydın, suçuma
Yalvarırım, sil suçumu, sil hadi
Göğsünün bana hasım kesildiği yerdeyim
Kaşlarınla aramda malihulya bir sohbet
Tüm göz açışlarını hapseden bir perdeyim
Hangi vakit bıraksam gökte dolaşıyorsun
Fersahlara gömülme sözlerim açık ve net
Ben sana yaklaştıkça sen uzaklaşıyorsun
Kulaklarımda sesin; hâlâ “hoşça kal” diyor
Ayın duvarlarına güneşi hapsediyor
Benim bu gökyüzümün, sensin şimal yıldızı
Menzilim, yönüm sensin; gönlümün küçük kızı
Usul usul yanmakta düşlerimdeki volkan
Gül bahçemde gül yüzün açar bir gülüşünle
Hasedinden sararır fesleğen ve sümbüller
Ve şems rûyama ziya saçar bir gülüşünle
En kötü kâbuslarım seninle hayra çıkar
Değil yalnız adını sayıklayan bülbüller
Güller içinde güller sana âşık Gülizar
Ne ben kaldım ne de biz ne de sonsuz sevgimiz
Aşk ilinden avare düşüverdik ikimiz
Artık ne manası var sen kokan mektupların
Baktıkça, kokladıkça can yakan mektupların
Zira bu terk edişin beni kahra itiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!