tortular
tünel karanlığından fışkıran
insanlar
ne olduğunu çözemediğin
lâboratuvara sevdalı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kendin çıkacaksın yokuşu belli ki
içinden söyleyip şarkını
üfleyip büyüttüğün yangını
çekingen taşıdığın sancını
ortak edip katığına
yalnız ölünüyor yolun sonunda
güzel bir anlatım...
güzel bir şiir
tebrikler
selam ve saygıalr
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta