Nereden geldiler bilmiyorum.
Kalbimde çıplak ayaklı kadınlar koşuyor..
Sormaya cesaret edemediğim eğreti bir bitkiye ad verir gibiler.
Öyle yoruldum ki, kafamdan şırınga elinde dolaşan nedensiz bir savaş.
Sonuç hep aynı.
Dağınık ,
Bulanık,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta