Eğilmedim Şiiri - Dağlar Özügüç

Seninle birlikte atiye gitmek
Yollara düşüp aynı göğe bakmak,
Bir duaya “âmin” demek
Sonrada elini tutup susmak vardı.
Herkes kendi yükünü omuzladı
Bizimkini tartmak kadere kaldı
Ama kader terazisi farklıydı
Alnımıza nasip başka yazıldı,
Son dönemeçte yollarımız ayrıldı
Ben dönmedim ardıma diye
İçimde sana çıkan bir yol kaldı.
Ve gün gelir de dönüp bakarsan ardına,
Bir adam göreceksin dimdik ayakta.
Kırılmış ama eğilmemiş…
Sevmiş ama eksilmemiş.