Eğer Sevseydin Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Sonsuz gül bahçesinden bir gül dermekti niyetim
Derdiğim gülün dikeni kanattı
Sevdaya yenik yorgun kalbimi
Ben sana gelebilmek için uçsuz bucaksız denizlerde fırtınaya tutulurken
Sen yolun uzaklığından
Aşılmaz sandığın geçitlerin zorluğuna takıldın
Eğer sevseydin kuş olur kanatlanırdın
Yürümeden geçerdin zorlu patikaları
Ben kuru bir dalında yedi renge bağlayan bir umutla çiçeklenirken
Sen geçmiş hatıralarından kalma paslı bıçağa uzattın boynunu
Bilseydin seninle olan halimi
Denizlerin fırtınadan, gecelerin karanlıktan ibaret olmadığını anlardın
Yaşamaya and içmiş kaktüslerin bile
Susuz çöl ortasında çiçek açar meyve verdiğini görürdün
Artık sana dair umudum kalmadı
Ne geceler uzun boylu boyunca
Ne uykusuz gözlerle karşıladığım sabahlar kısa
Ne de çiçeğe düşen çiğ tanesi hüzünlü eskisi kadar