Ben saf bilincimle bir şeylerin yolunda olmadığının
yıllardır farkındaydım fakat her şey zamanla düzelir
diye hep alttan aldım elimden gelen bütün eylemleri
yaptım bana sen çok ince fikirlisin vaz geç bu davadan
dediler fakat vaz geçemedim taki evrensel bilinç beni
yedi kat yerin dibine indirip de kahredene kadar
Evrensel bilinç bana dedi ki sen her ne yaparsan yap
sen onlara uyum sağlamadıkça onlar seni deli kendilerini ise akıllı bilinçli sanacaklardır
sen onlardan ayrılamıyorsun eski törelere göre
yaşamaya çalışıyorsun hala seni anlayacaklarını sanıyorsun fakat yanılıyorsun
senin yerine ben yapmak zorunda kaldım artık aklını
başına al kimseye güvenme sen doğru yoldasın sen
kendi yolunda bir başına da olsa devam et korkma
denildi ve yüzde yüz doğru idi hatanın bende olduğunu
kabul etmek zorunda kaldım
zorlamakla bir yol alamadığımı gördüğümden herkesi kendi haline bıraktım eğer tekrar dirilir de ayağa kalkarsam kendim olacağım kimsenin kimse umurunda olmadığını gördüm artık beni umurunda görmeyenleri bende görmeyeceğim
ve sınırlar koymak zorundayım hayatımı sürdürebilmek
için bunun adı da yeniden doğuş ve bilinçli bir yaşam
demektir eğer gerçekten ölmezde dirilebilirsem
İlyas Ateş
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 12:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!