Kasım ayı, ağaçlar gibi hüzünlüydü 'Dün'
Hani bin bir bahaneyle beni terk etmek istediğin gün
Başka biri var diyememiştin de
Yerden yere vurmuştun beni sözlerinle
Kapısı eskitme, duvarları taş örülü büfede
Aklından geçenleri acımasızca söylemiştin yüzüme
Gerçek olmadıklarını bile bile...
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta