Kasım ayı, ağaçlar gibi hüzünlüydü 'Dün'
Hani bin bir bahaneyle beni terk etmek istediğin gün
Başka biri var diyememiştin de
Yerden yere vurmuştun beni sözlerinle
Kapısı eskitme, duvarları taş örülü büfede
Aklından geçenleri acımasızca söylemiştin yüzüme
Gerçek olmadıklarını bile bile...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta