Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ege' nin havasından, doğasından çok insanlarının sıcaklığı ve gönül güzellikleri etkiler beni. kalmak istemekle haklısın abi. ayaklar geri sürüyor insanı, bilirim o duyguyu. ama sen yuvanı soğutma yine de, kalacaksanda yuvanı paketlede öyle yerleş bence...
sevgiler, saygılar abi.
Kalınacak yerler. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta